Persoonlijk | Thyro wordt hulphond

MissionPuppy (3) - brighten verkleind

MissionPuppy (7) - brighten verkleind

MissionPuppy (8) - brighten verkleind

Op mijn Instagram en in mijn diary liet ik het een tijdje geleden zo tussen neus en lippen door al even weten: Thyro zal opgeleid worden tot hulphond.

Huh? Jouw hond wordt een hulphond? Kan dat dan zomaar?

Ik kreeg er al een vraag over in de comments. Voor hulphonden gelden er strenge eisen en niet iedere hond wordt zomaar hulphond. Nu zijn er verschillende types hulphonden met ieder zijn eigen functie en zijn er ook verschillende eisen voor zo’n hulphond. De meest bekende hulphonden zijn de blindengeleidehond en de ADL hulphond. Maar inmiddels is duidelijk dat er verschillende doelgroepen zijn waarbij hulphonden ook met succes ingezet kunnen worden. Zo zijn er nu hulphonden die getraind worden voor mensen met epilepsie, therapiehonden die ingezet worden bij kinderen met gedragsproblematiek en bijvoorbeeld Autisme, en zijn er ook PTSS hulphonden.

In samenwerking met MissionPuppy zal Thyro opgeleid worden tot hulphond. Thyro is altijd al mijn maatje geweest en een grote steun in moeilijke momenten, maar nu zal hij ook echt getraind worden om mij zo goed mogelijk te kunnen helpen in lastige situaties. Dat betekent dat hij nu ook een officieel dekje op krijgt als hij aan het werk is en overal mee naartoe mag. Thyro wordt dus geen ADL hulphond, maar hij zal wel een paar ADL zaken moeten leren zoals netjes naast de rolstoel lopen. Want dat is de voorwaarde om weer zelf voor hem te kunnen zorgen (Thyro is nu tijdelijk bij mijn ouders).

Thyro is inmiddels al 6 jaar oud wat natuurlijk vrij oud is om een hond nog op te leiden. Maar gelukkig heb ik samen met Thyro al de puppycursus, gehoorzaamheid 1 en gehoorzaamheid 2 gedaan. Thyro is gewend om overal mee naartoe te gaan en hij heeft zijn karakter mee; vrolijk, stabiel, werklustig en ontzettend makkelijk. En het belangrijkst: hij is voor mij mijn steun en toeverlaat. Al die factoren maken Thyro voor mij een perfect hulphondje (alleen moeten we hem zijn enthousiasme een beetje leren reguleren, ha).

MissionPuppy is een stichting dat voornamelijk jongeren begeleid met Anorexia, PTSS en/of Autisme. Wat hen uniek maakt is dat ze geen getrainde hulphond afleveren, maar samen met de jongere zijn of haar hond opleiden tot hulphond. Zo krijg je de beste band met je eigen hulphond en wordt je hond precies afgestemd op wat jij nodig hebt. Voor mij is dit precies wat ik nodig heb en ik ben blij dat een stichting als MissionPuppy bestaat.

Lyme (6) - norma verkleind

New Layout

Blog Header

Inmiddels is het alweer een maand geleden dat ik voor het laatst iets heb gepost.
Ik leef nog hoor. Maar de behandeling is pittig en er blijft weinig ruimte over voor andere dingen. Dat is lastig en soms ook frustrerend. Wetend dat je aan iets goeds werkt, maar anno nu voelt het vooral alsof ik eraan verlies. Het is investeren in de toekomst, maar de vruchten plukken laat nog even op zich wachten.

Uit het oog is niet uit het hart. Zo stilletjes was ik hier al een tijdje mee bezig: mijn nieuwe layout! Er zitten vast nog her en der wat (schoonheids)foutjes, maar het resultaat mag er wat mij betreft zeker zijn.
Ik ben blij!

 

Tuintje - header

Persoonlijk | Everything will grow with love

Tuintje (2) - celeste verkleind

Een tijdje geleden postte ik een foto van mijn mini kruidentuintje. Ik had de zaadjes net gezaaid en ik ging hoopvol aan de slag.

Ik dacht nog dat ik het niet kon. Maar waar ik nog de overtuiging had geen groene vingers te hebben, groeiden mijn kruidenplantjes als kool. Het was simpelweg een kwestie van zorg, liefde en geduld (niet altijd mijn sterkste kant).

Nu ga ik lekker heel cliché schrijven over de kracht van liefde, geduld en zorg voor jezelf en voor de ander. Maar dat krijg je als je in behandeling bent (met andere woorden: ik vind dat het voor nu wel even mag). Want hier word ik me er weer pijnlijk van bewust hoe lastig het is om lief voor jezelf te zijn. Om geduldig naar jezelf toe te zijn. Om voor jezelf te zorgen.

Ik kwam hier op de kliniek en ik wilde meteen van alles. Ik wilde mijn blog bijhouden, ik wilde alles uit de behandeling halen en ik wilde in het weekend gewoon weer de draad van mijn vertrouwde leventje thuis oppakken. Maar dat gaat niet. En ik snap nu dat ik even een stapje terug moet zetten. Dat ik in deze situatie even niet moet willen om wekelijks 3 of meer artikelen online te zetten. Mijn gezondheid gaat voor en daar ben ik nu hard mee aan de slag, dus moet ik andere dingen op een lager pitje zetten.

Ik verdwijn niet van de aardbodem. Ik wil gewoon blijven bloggen, alleen even wat minder frequent dan de afgelopen tijd. Over een half jaartje ben ik gewoon weer back on track.

Ik hoop dat jullie lieve lezers mijn blogje niet zullen vergeten <3

 

Autumn (1) - autumn verkleind

Photography | Letter to Autumn

Autumn (1) - autumn verkleind

Herfst, daar ben je dan. Met je prachtige kleuren maar ook een beetje kou. Ik hoop dat je nog een beetje zon kunt laten schijnen op mijn gezicht. Dat je niet te nat zult zijn. Ik hoop dat we nog kastanjes zullen vinden. Dat we herfststukjes kunnen maken met takjes en bladeren van de grond. Dat je weer warm en knus zal zijn. Want herfst, voor velen ben je koud. Maar voor mij ben je fijn. Want nu kan ik weer lekker wegkruipen met een dekentje op de bank. Genieten van de avonden met kaarsjes en warme chocolademelk. En me verstoppen in een dikke gebreide trui.

Herfst, je doet me denken aan de warmte van vroeger. De gezelligheid van toen. En als jij je bladeren weer verkleurt, voel ik me weer een beetje fijn. Alsof toen er nog een beetje bij kan zijn. En ook al weet ik dat ik de tijd niet terug kan halen: ik ben blij dat je er weer bent.

 

DIY jeans (2) - brighten verkleind

DIY | Colour Your Jeans

DIY jeans (1) - brighten verkleind

DIY jeans (2) - brighten verkleind

Vandaag even een klein DIY project. Voor het eerst op mijn blog, geloof ik. Ik was dit weekend mijn kledingkast aan het uitzoeken en besloot wat kleding weg te doen. Zo stond ik ook met deze twee jeans in mijn handen. Jeans leggings zijn niet hip meer, maar ze zitten zo lekker dat ik het niet over mijn hart kon verkrijgen ze de deur uit te doen. Ik vond alleen de kleur niet mooi dus ik droeg ze eigenlijk ook niet meer.

Weggooien kon altijd nog, dus ik besloot ze te verven.

Bij de Kruidvat haalde ik een pakje Dylon verf in de kleur zwart, samen met een pakje zout (staat naast elkaar in het schap). In het pakje verf zit een duidelijke gebruiksaanwijzing en zo gooide ik het pakje verf samen met deze twee jeans in de wasmachine. Na een wasbeurt om te verven en nogmaals een wasbeurt om de verf goed uit te wassen, kreeg ik onderstaand resultaat.

DIY jeans (5) - bewerkt verkleind

DIY jeans (8) - piper verkleind

DIY jeans (10) - piper verkleind

Zoals je op de foto’s ziet is het niet zwart geworden maar heel donkerblauw. De stiksels houden ook de oorspronkelijke kleur omdat dit een ander soort materiaal is dan het stof. Ik had hier zelf geen rekening mee gehouden dus dat was even een tegenvaller. Maar heel storend is het ook niet.

Hoewel ik het jammer vind dat de jeans niet zwart zijn geworden, is het wel een hele verbetering op wat het was. Dus dit is zeker een leuke oplossing als je een kledingstuk nieuw leven wilt inblazen.

 

Outfit 12-10-2014 (3) - piper verkleind

Outfit | In Between

Outfit 12-10-2014 (3) - piper verkleind

Outfit 12-10-2014 - collage 3

Outfit 12-10-2014 (6) - piper
Skirt H&M | Sweater H&M | Bracelet H&M | Hat H&M | Shoes Invito | Lipstick MAC Russian Red

De herfst heeft weer zijn intrede gedaan. En of we het nu omarmen of niet, we zullen het ermee moeten doen. De lange zomeravonden worden ingewisseld voor kaarsjes en dekentjes op de bank.
En eerlijk gezegd vind ik dat helemaal niet zo erg.

De herfst is dan officieel begonnen, het weer is nog een beetje ‘in between’. Zaterdag kwam ik nog verkleumd thuis na een middagje stad en een hoop regen. Gister zat ik op de bank met de zon op mijn gezicht en de balkondeur wagenwijd open. Fashion wise wist ik al helemaal niet wat ik met dit weer aan moest, dus combineerde ik voor deze keer nog een beetje zomer met de herfst; een fijne rok met een gebreide trui.

En toch nog even een paar blote benen. Omdat het kon.

 

Any Body (2) - brighten verkleind

Persoonlijk | Any Body

Any Body (2) - brighten verkleind

Lichaamsbewustzijn. Een woord dat sinds mijn ziekte regelmatig in de mond genomen is, maar waar ik voor die tijd nog nooit van had gehoord. Zelfs tijdens mijn danslessen heeft nog nooit iemand me uitgelegd wat ‘lichaamsbewustzijn’ dan is. En dat is, mijn inziens, toch je basis als danser.

Ik denk dat negen van de tien mensen zich niet bewust zijn van dat stukje lichaamsbewustzijn.
Ben jij je bewust van je lichaam? Van alles wat je in je lichaam voelt? Of ga je, net als menigeen, met verstand op nul en blik op oneindig, op in de snelheid van de maatschappij?

Ziek zijn zet je stil. Je wordt ten volle geconfronteerd met het onvermogen van je eigen lichaam. Met het feit dat je niet meer kunt vertrouwen op datgene wat je voorheen nog als vanzelfsprekend zag.

Ik had een gesprek op de kliniek. Het ging over mijn doelen. De dingen waar ik binnen deze behandeling aan wil werken. Ik kletste wat over ‘leren omgaan met mijn lichamelijke klachten’ en ‘leren mijn grenzen te (h)erkennen’, zonder eigenlijk te weten wat ik daar nu precies mee bedoelde. Tot de psych de verschillende aspecten uit mijn verhaal heel treffend wist samen te vatten tot de kern: het gaat over veiligheid. Me weer veilig leren voelen in mijn eigen lijf. Het lijf waar ik niet meer op kon vertrouwen. Het lijf dat me ineens in de steek liet. Het lijf dat voor mij geen middel meer was, maar een last.

Voel jij je veilig in je eigen lijf?
Ik niet.
(het maakt me doodsbang).

Ik denk dat dit vroeg of laat, een van de grootste gevechten is voor iedereen die met ziekte of handicap te maken heeft. Weer leren vertrouwen in jezelf en je eigen lichaam. Weer leren vertrouwen op je eigen kunnen. En dat is lastig als je ermee wordt geconfronteerd dat je eigenlijk machteloos bent. Dat het leven niet maakbaar is. Dat we eigenlijk helemaal niet zo all in control zijn als we graag denken.

Ik voel me de gevangene van mijn eigen lijf. En toch moet ik verder.
Maar hoe?

Ik denk dat de eerste reactie op confrontatie, veelal vermijding is. We willen immers niet stilstaan bij ellende en narigheid. We willen geen pijn voelen, verdriet of machteloosheid. We willen ons niet ‘niet fijn‘ voelen. Ik wilde dóór en besloot daarvoor mijn lichaam op te geven. Om het te zien als ‘iets’. Een ding dat niet meer van mij was. En inmiddels weet ik best een beetje hoe ik toch toch kan functioneren, ondanks dat ‘iets’. Maar echt heel lekker voelt het nog niet.

Doel: ik ga me weer veilig voelen in mijn eigen lijf.

(Ooit).

 

Lipstick Essence (1) - brighten verkleind

Beauty | At the pink side

Lipstick Essence (2) - brighten verkleind

Lipstick Essence (4) - brighten verkleind

Lipstick Essence (5) - brighten verkleind

Lipstick Essence (11) - brighten verkleind

Iedereen is nu in de herfstsferen en spontaan verf ik mijn haar zomerblond en koop ik mijn eerste roze lipstick.
Ik wist dat ik wat recalcitrant was, maar dit is dus weer typisch iets voor mij.

Een roze lipstick dus. Ik heb er lange tijd niet naar omgekeken. Want: ‘roze is tuttig’. Doe mij maar edgy en hip met mijn toffe rode lipstick. Toch merkte ik dat ik de laatste tijd steeds iets verder keek dan mijn neus lang is. Oranje kwam in het vizier (staat nog steeds op mijn wishlist) en zo volgden ook de roze tinten. Toch was het even zoeken naar een mooie tint roze dat bij me past. Met mijn porseleinen huidje zou ik mogelijk zelfs heel goed een lichtroze tint kunnen dragen, maar ik hou toch net van de iets intensere kleuren. Zo viel mijn oog op nummer 12 van Essence. Een pareltje, moet ik zeggen.

 

Shoplog (2) - brighten verkleind

New In | For the last time

Ik heb laatst bij de H&M online nog even wat nieuwe dingetjes gekocht. Alweer. Want ik kon het niet laten.
Of beter gezegd: ik vond het reuze verdiend nu ik voor zes maanden opgenomen ben.

Dus zie hier mijn nieuwste aanwinsten. Zoals deze toffe kokerrok (die stiekem al in een outfit post voorbijkwam). Mijn wannabe trio bag (want al het goede in de wereld dient nagemaakt te worden voor de minder bedeelden). Een lekkere oversized leopard trui. En tot slot nog een eenvoudige floral dress voor de dagen dat ik in een vintage mood ben. Want de herfst dient zich aan. En dan krijg ik ineens zin in bloemige jurkjes, laagjes en veel te grote vesten.
En zoals we met elkaar al eens hebben besproken: ik ben nog niet te oud voor bloemetjes.

Shoplog (1) - brighten verkleind

Shoplog (2) - brighten verkleind

Shoplog (3) - brighten verkleind

Shoplog - collage 1

Shoplog (6) - brighten
Trio Bag
 | Pencil Skirt | Leopard Top | Floral Dress

 

Tony Chocolonely (2) - piper verkleind

Foodblog | De grote Tony’s Chocolonely test

Tony Chocolonely (1) - piper verkleind

Tony Chocolonely (2) - piper verkleind

Vandaag geen foodblog als in ‘hoe maak ik zelf een Tony’s Chocolonely chocoladereep’ (zou wel tof zijn trouwens) maar de grote Tony’s chocoladetest! De jaarlijkse limited editions zijn weer uit en die moest ik gewoon uitproberen. Het was nog even zoeken waar ik ze kon halen, maar uiteindelijk kocht ik ze bij de beste boekhandel van Ermelo.

Voor ik begin een beetje achtergrondinformatie want dit kan mijn smaak beïnvloeden: ik hou niet zo van snoep en koek. Ik geef niet zo veel om zoet, maar wel om hartig. Melkchocola is meestal niet zo mijn ding, maar ik ben wel gek op pure chocola. Het voltooien van deze test kostte wat meer tijd, want ik ben zo iemand die na twee blokjes ook wel weer genoeg heeft.
Genieten met mate, heet dat.

De pure chocola met sinaasappel en rozemarijn is vegan en glutenvrij, dus ook geschikt voor degenen die deze maand deelnemen aan de vegan challenge. De andere twee zijn niet vegan en niet melkvrij, maar wel glutenvrij (hoewel ze wel verwerkt worden in een fabriek waar ook producten met gluten worden verwerkt, dus er is een kleine kans op sporen van gluten). Ik heb met mijn lactose intolerantie gemerkt dat melkpoeder vaak niet zo veel reactie geeft, mits ik het maar bij af en toe een klein beetje hou. De pure variant kan ik echter zonder problemen eten. Een puntje voor Tony’s!

En dan nu, de grote test. Zijn ze lekker of niet?

Tony Chocolonely (3) - piper verkleind

Melk Drop

Hoewel ik me niets kon voorstellen van de combinatie tussen melk en drop, heb ik deze reep toch meegenomen onder het mom ‘ik moet ze toch allemaal geproefd hebben’. Toch hoorde ik enthousiaste geluiden en dat maakte me razend benieuwd. Zou het dan echt zo lekker zijn als men beweert?

Ik moet zeggen: het is nog beter! Wauw, dit is echt goed. Hoewel ik helemaal niet zo van melkchocolade hou, vond ik de smaaksensatie zo indrukwekkend dat ik er nog een extra blokje vanaf gepakt heb. Ik hou wel van een beetje zout en dat maakte deze reep helemaal goed. De zoute salmiak achtige stukjes zijn heel subtiel, maar wel precies uitgebalanceerd aanwezig. I like it!

Tony Chocolonely (7) - piper crop verkleind

Melk Walnoot Banaan

Walnoot, banaan en chocola is een vrij voor de hand liggende combinatie en ik verwachtte hier veel van. Ik hou van alle drie dus dat kon niet anders dan een zeer geslaagde reep worden. Toch viel deze me een beetje tegen. De smaak van melkchocolade overheerst, de banaan is ver te zoeken en de walnoot, ach, die was wel oké maar eigenlijk niet bijzonder. Het proefde eigenlijk vooral naar een redelijk basic chocoladereep met stukjes. Jammer!

Tony Chocolonely (6) - piper verkleind

Puur Sinaasappel Rozemarijn

Hier was ik wel benieuwd naar. Rozemarijn, zou dat werken met chocola? De combinatie sinaasappel en chocola is vrij bekend, al moet ik eerlijk zeggen dat ik daar niet altijd even gek op ben. Rozemarijn vind ik heerlijk met aardappeltjes uit de oven, maar dit?

Pure chocola is altijd goed, dus voor mij had deze reep een streepje voor. De stukjes sinaasappel zijn in dit geval erg goed geslaagd, maar ik hou een wat twijfelachtig gevoel over de rozemarijn. Het geeft iets kruidigs wat er op zich wel bij past, maar wat je qua smaak eigenlijk niet zo goed kunt plaatsen. Toch krijgt hij voor mij een hele dikke vette voldoende. Want: pure chocola met net een beetje extra, is altijd goed.